Un cambio de vida...!

Isabel ten 58 anos e vive co seu home Carlos en Santiago de Compostela. É unha muller forte, con carácter e con moitas ganas de vivir. Entre as súas paixóns: os seus catro netos, que son a súa debilidade!

Fai 10 anos a súa vida tomou outro rumbo e foi diagnosticada de enfermidade renal. Comezou sendo usuaria de hemodiálise, logo faláronselle da diálise peritoneal e decidiu probar sorte, pero aos 6 meses tivo un edema pulmonar e decidiu volver a comezar en hemodiálise. Leva xa 9 anos sendo usuaria deste tipo de tratamento, ata que fai pouco máis de dous meses lle deron unha boa nova no hospital. "Preguntáronme que me parecería poder facer a mesma diálise que no hospital pero na casa, e non o dudei" explicaba contenta á Psicóloga e Terapeuta Ocupacional de Alcer Coruña, que estiveron na súa casa para que lles contase en primeira persoa como se amañan ela e o marido nesta nova etapa. A día de hoxe, soamente ela e outras dúas compañeiras realizan este tipo de modalidade de tratamento na área sanitaria de Santiago de Compostela.

"A min deberían darme o título de auxiliar, polo menos!" Dicía o seu marido, encargado de prepararlle a máquina e o instrumental necesario para dializarse. "Se temos dúbidas ou algo non funciona, podemos chamar ao servizo técnico de Fresenius, que é quen pon a máquina, pero de momento non os chamamos moitas veces!", asegura Carlos.

Isabel realiza o tratamento de hemodiálise no seu domicilio os luns, mércores, venres e domingo durante tres horas e media "o bo desta modalidade, é que podes adaptar ti mesma os teus horarios, segundo os teus plans e necesidades, e si un día te conectas ás 10 da noite e rematas a unha da mañá, non pasa nada. De feito, se o domingo non podo facer o tratamento porque saimos ou temos outros plans, podo facer a diálise o luns, pero en lugar de tres horas e media, catro" apunta Isabel.

Ela canaliza as veas soa, pero previamente a comezar no domicilio, recibiron un adestramento no hospital durante 4 semanas, nas que o persoal médico e de enfermaría lles ensinaron a empregar a máquina e os instruiron en nocións básicas relacionadas co tratamento. No domicilio, conta cunha estancia adicada exclusivamente para o tratamento de hemodiálise. Isabel, polo momento, non ten opción a ser transplantada de ril "e polo menos poder ter desta maneira unha mellor calidade de vida. Non eliximos estar enfermos, nin precisar este tipo de tratamento, e polo menos, poder estar a gusto e vivir o máis cómoda posibile", comenta.

Para poder realizar o tratamento, Isabel e o marido deben analizar a calidade da auga cada día e ter en conta as provisións de material que precisan, que lles levan á casa cando realizan o pedido. Comentan que, por exemplo para poder ter luz e non estar á expectativa de posibles cortes, contan cun servizo de Fenosa chamado "Ayuda Vida" que lles ofrecen garantía eléctrica.

O que máis destaca deste tratamento, é a comodidade da que desfrutan, xa que non dependen do desprazamento ata o centro hospitalario "sobre todo o post-diálise, que era o peor...aquí remato e vou para o sofá ou para a cama, estou no meu fogar", ao que soamente acode cada 5-6 semanas para facer revisións e controis.