Ir al contenido principal

INOCENCIA E AGUSTÍN, UN MATRIMONIO EN HEMODIÁLISE

 Inocencia e Agustín son dous usuarios de Alcer Coruña que acoden a tratamento de hemodiálise na clínica de Diaverum Santiago. Son o segundo matrimonio que acode a esta clínica facer o tratamento, unha situación peculiar que non nos deixou indiferentes.

Inocencia comezou hemodiálise no verán do 2019 e Agustín case 4 meses despois. Levan unha vida xuntos e agora comparten tamén a vivencia dunha enfermidade silenciosa como a enfermidade renal.

Coñecéronse en Granada. Agustín era militar e Inocencia atopábase no hospital da mesma cidade coidando a un irmán ingresado. Foi no tranvía onde Agustín rompiu o xeo e lle falou por primeira vez! Tras moito insistir, remataron sendo mozos e tres anos despois casaron.

Tiveron 4 fillos e cando o máis pequeno tiña 14 meses viñeron vivir a Galicia, onde Agustín atopou traballo en Ferrovial. Xa levan nada máis nin nada menos que 35 anos residindo nesta comunidade e transmiten estar contentos e moi adaptados dende sempre!

Inocencia de nova tivo unha nefrite e nunca tivo outros problemas de saúde, ata que con 50 anos tras unha analítica detectaron que o funcionamento dos seus riles non era o máis axeitado e a derivaron a nefroloxía. Ela recoñece que "non se coidaba moito e comía o que había", cadrando cunha etapa na que tivo que voltar á súa terra natal para coidar da súa nai enferma e onde descoidou a súa dieta e o coidado da súa saúde. 

Agustín, pola súa banda, foi fumador e tivo hipertensión. Aínda que coñecía que os seus riles non funcionaban ao 100% dende o ano 2004, en outubro do 2019 tivo que comezar hemodiálise tras unha crise hipertensiva.

Na actualidade, acoden o mesmo día e no mesmo turno ao tratamento (tamén comparten ambulancia) e aínda que Agustín lle custou máis adaptarse, recoñecen levalo mellor cada día. Os dous coñecían de preto a hemodiálise, xa que unha familiar próxima xa acudira a este tratamento, polo que a primeira toma de contacto foi máis doada.

Inocencia está encantada coa clínica e cos compañeiros, e dentro do seu humor andaluz, coméntanos que "ir a diálise é como ter un traballo que non podo deixar por moi cansa que estea" e tralo confinamento e este longo ano pechados na casa incluso dentro do peligro se sentiron ben porque como din "tiñamos que vir a diálise e iso axudounos tamén a ver a outras persoas e non estar sempre entre catro paredes".

Recoñecen que a súa vida na actualidade cambiou moito por mor da Covid-19. Eran unha parella moi sociable á que lle gustaba moito compartir bos momentos na compaña de amigos e familiares. Agora están desexando vacinarse e que todo isto pase para poder volver a Granada e visitar á súa familia.

Grazas polo voso positivismo, parella!



Comentarios

Entradas populares de este blog

O CARNÉ DE CONDUCIR EN PERSOAS CON ERC. O RELATO DE JESÚS DE LA IGLESIA

  Chámome Jesús de la Iglesia. Resido en Cacheiras (Teo). Teño 65 anos, son licenciado en dereito, ex-abogado especializado en proxectos do desenrolo rural e concentración parcelaria e persoa con enfermidade renal crónica avanzada en estadío 4 A2 con seguimento na unidade ERCA do CHUS. O que vos vou relatar aconteceu en abril deste ano, cando acudín a un psicotécnico de Santiago de Compostela para renovar o meu carné de conducir. Na primeira visita, a médico que me atendeu informoume que perdera un pouco de agudeza visual e que tería que corrixir a gradación das miñas gafas. Resolto o problema, despois de acudir á miña óptica habitual, volvín de novo ao centro de recoñecemento e esta vez a profesional preguntoume polas miñas doenzas e enfermidades, informándoa detalladamente da miña patoloxía renal, do estadio da miña enfermidade. que non me estaba dializando e que me atopaba asintomático facendo vida normal sen verme incapacitado para a condución do meu vehículo de uso particula...

AS PULSEIRAS SOLIDARIAS DA VODA DE MAR E JUAN

Juan Gestal ten 40 anos, é policia nacional, usuario de Alcer Coruña e ten enfermidade renal dende fai 9 anos. Antes do diagnóstico, comenta que tiña periódicamente ataques de gota e que tras unha revisión no seu centro de saúde, descubriron un desaxuste na función dos seus riles. Comezou ao pouco tempo o tratamento de hemodiálise no hospital Quirón da Coruña e despois dunha leve melloría, puido deixar de depender do tratamento dous anos ata que tivo que volver a entrar. Actualmente acode tres días á semana ao Complexo Hospitalario Universitario da Coruña en horario de mañá, compatibilizando o tratamento coa súa xornada laboral . Juan comenta que ten unha boa tolerancia á hemodiálise e que isto lle permite poder manterse activo laboralmente, aínda que menciona sentirse afortunado porque no traballo "llo poñen moi fácil" e se sinte moi apoiado polos seus compañeiros. Na actualidade, leva xa 4 anos e 2 meses en listaxe de agarda para poder trasplantarse e aínda que a espera se...

A HISTORIA DE CELSO

Celso naceu en Vigo e estivo boa parte da súa infancia viaxando por toda España e cambiando de localidades por mor do traballo de seu pai. Isto e segundo el asegura, marcou moito a súa forma de ser hoxe en día e a ser desde ben pequeno un home independente e loitador. Pai de dous fillos e entregado especialmente á educación e crianza do seu fillo maior con TDAH, xa tivo que desafiar moitas batallas para poder asegurarlle a mellor calidade de vida solicitando incluso unha excedencia no seu traballo habitual durante 13 anos. Nun control médico laboral diagnosticáronlle diabetes e anos despois a enfermidade renal crónica manifestouse na vida de Celso. Actualmente leva xa 4 anos en hemodiálise no Hospital Quirón da Coruña e asegura orgulloso ter botado preto de 8 anos en entrar neste tratamento levando unha dieta “estrita e ao pé da letra” durante todo o tempo que estivo na consulta ERCA, momento no cal coñeceu a Alcer e se fixo socio da entidade. O avance da diabetes implicou que tive...